کنسرت زنده

کنسرت «جهان من» فرزاد فرزین؛ جسارتی فراتر از انتقادها

آغاز شروعی تازه در موسیقی ایران

اطلاعات کنسرت

گزارش توسط

متینا آزاد

تاریخ برگزاری

18 آبان ماه

پسند

نظر

ادامه مطلب

کنسرت «جهان من» فرزاد فرزین؛ جسارتی فراتر از انتقادها و آغاز استانداردی تازه در موسیقی ایران کنسرت «جهان من» فرزاد فرزین، چهاردهم آبان‌ماه ۱۴۰۵ در سالن تازه‌تأسیس آرنا بام ایران‌مال تهران برگزار شد؛ اجرایی متفاوت که با ترکیب موسیقی، هنرهای نمایشی، طراحی خلاقانه صحنه و جلوه‌های بصری، تلاش داشت تعریف تازه‌ای از تجربه حضور در یک کنسرت موسیقی پاپ ارائه دهد. این پرفورمنس، اگرچه در روزهای اخیر با واکنش‌ها و انتقادهای متفاوتی همراه بوده است، اما از جنبه‌های مختلف، قدمی جسورانه در مسیر ارتقای کیفیت اجراهای زنده در ایران محسوب می‌شود. از افتتاحیه متفاوت و پرفورمنس‌های نمایشی گرفته تا اجرای قطعات خاطره‌انگیز و تجربه حضور در سالن جدید آرنا بام ایران‌مال، «جهان من» را می‌توان تلاشی برای عبور از چارچوب‌های مرسوم کنسرت‌های موسیقی پاپ دانست. شروعی متفاوت با ورود فضایی فرزاد فرزین به استیج یکی از بخش‌های جذاب کنسرت «جهان من»، افتتاحیه متفاوت آن با الهام از فضایی خارج از کره زمین بود. طراحی بصری، نورپردازی و استفاده از عناصر نمایشی، از همان لحظات ابتدایی فضایی هیجان‌انگیز برای مخاطبان ایجاد کرد. ورود فرزاد فرزین از دل نمایشگر و از میان استیج، نقطه اوج این افتتاحیه بود؛ لحظه‌ای که با اجرای قطعه «بچه» همراه شد و هیجان آغاز برنامه را دوچندان کرد. هماهنگی میان موسیقی، تصویر و طراحی صحنه نشان می‌داد که هدف از اجرای «جهان من»، تنها خواندن مجموعه‌ای از قطعات محبوب نیست، بلکه خلق تجربه‌ای متفاوت برای مخاطبان است. اجرای «صلح جهانی»؛ پیوند موسیقی، تصویر و همدلی یکی از به‌یادماندنی‌ترین بخش‌های کنسرت فرزاد فرزین، پرفورمنس قطعه «صلح جهانی» بود. حضور یک کره بزرگ زمین در بالای استیج، طراحی اختصاصی دکور و همراهی گروهی از کودکان دختر و پسر که گوی‌های سفید و نورانی در دست داشتند، تصویری تماشایی و احساسی خلق کرد. در این بخش، عناصر بصری تنها جنبه تزئینی نداشتند، بلکه در خدمت مفهوم قطعه قرار گرفته بودند. ترکیب موسیقی با مفاهیمی همچون صلح، همدلی و امید، یکی از متفاوت‌ترین لحظات پرفورمنس «جهان من» را رقم زد. اجرای خاطره‌انگیز «ماه عسل» پس از سه سال در تهران در کنار طراحی‌های نمایشی، اجرای قطعات خاطره‌انگیز فرزاد فرزین نیز بخش مهمی از این کنسرت بود. قطعه محبوب «ماه عسل» پس از سه سال بار دیگر در تهران اجرا شد و با همخوانی گسترده مخاطبان همراه بود. فضای احساسی شکل‌گرفته در سالن، بار دیگر نشان داد که ارتباط فرزاد فرزین با مخاطبانش، پس از سال‌ها فعالیت حرفه‌ای همچنان پابرجاست و بسیاری از آثار او به بخشی از خاطرات شنیداری مخاطبان موسیقی پاپ ایران تبدیل شده‌اند. پرفورمنس تاریخی فرزاد فرزین با قطعه «بیا بیا» اجرای قطعه «بیا بیا» با فضاسازی و تم تاریخی، یکی دیگر از بخش‌های متفاوت برنامه بود. استفاده از عناصر نمایشی و طراحی بصری متناسب با این قطعه، به اجرای زنده هویتی مستقل بخشید و نشان داد که در پرفورمنس «جهان من»، برای خلق حال‌وهوایی متفاوت در بخش‌های مختلف برنامه تلاش شده است. این تنوع در طراحی اجراها، از مهم‌ترین ویژگی‌هایی بود که «جهان من» را از قالب متداول کنسرت‌های موسیقی پاپ متمایز می‌کرد. آرنا بام ایران‌مال؛ آغاز فصلی تازه برای سالن‌های کنسرت تهران در کنار اجرای فرزاد فرزین، یکی از موضوعات قابل‌توجه این رویداد، برگزاری آن در سالن تازه‌تأسیس آرنا بام ایران‌مال بود. بازخوردهای مثبت مخاطبان نسبت به تجربه حضور در این مجموعه، می‌تواند نشانه‌ای امیدوارکننده برای ارتقای استاندارد سالن‌های برگزاری کنسرت در تهران باشد. زیرساخت مناسب، ظرفیت اجرای پروژه‌های بزرگ و امکان بهره‌گیری از طراحی‌های متنوع صحنه، از جمله نیازهای مهم صنعت اجرای زنده موسیقی در ایران هستند. توسعه چنین فضاهایی می‌تواند فرصت بیشتری برای هنرمندان و برگزارکنندگان فراهم کند تا ایده‌های خلاقانه و پروژه‌های متفاوت خود را به مرحله اجرا برسانند. انتقادها به کنسرت «جهان من»؛ آیا نواقص اجرایی تمام ماجرا هستند؟ در روزهای اخیر، بخش‌هایی از کنسرت «جهان من» با انتقادهایی در فضای مجازی و رسانه‌های موسیقی همراه بوده است. بی‌تردید این پروژه نیز مانند بسیاری از اجراهای بزرگ، در بخش‌هایی با مشکلات و نواقصی همراه بوده و نقدهای فنی و سازنده آن قابل تأمل هستند. فرزاد فرزین نیز به محدودیت‌های این پروژه اشاره کرده است؛ شرایطی که شاید اجازه نداده تمام ایده‌های او آن‌طور که در نظر داشته، روی صحنه اجرا شوند. با این حال، برای ارزیابی منصفانه چنین پروژه‌ای، نباید محدودیت‌های اجرایی، هزینه‌های سنگین تولید، دشواری‌های هماهنگی عوامل و ریسک‌های مالی و هنری آن را نادیده گرفت. روی صحنه بردن پروژه‌ای با این حجم از طراحی، تجهیزات، نیروی انسانی و عناصر نمایشی، به‌ویژه در شرایط و محدودیت‌های صنعت موسیقی ایران، تصمیمی ساده و بدون ریسک نیست. پذیرش کاستی‌های یک اجرا، لزوماً به معنای نادیده گرفتن ارزش‌ها و دستاوردهای آن نیست. پرسش مهم این است که آیا مشکلات اجرایی باید تمام تلاش صورت‌گرفته برای خلق تجربه‌ای متفاوت را تحت‌الشعاع قرار دهند؟ فرزاد فرزین؛ بیش از دو دهه حضور در اوج موسیقی پاپ ایران در بررسی کنسرت «جهان من»، نباید کارنامه حرفه‌ای فرزاد فرزین را فراموش کرد. او بیش از دو دهه در میان چهره‌های مطرح موسیقی پاپ ایران حضور داشته و بارها توانایی خود را در خوانندگی، تسلط بر استیج، تکنیک‌های اجرایی و اجراهای زنده کم‌نقص به نمایش گذاشته است. آنچه حضور فرزاد فرزین را در این سال‌ها متمایز کرده، تنها انتشار آثار پرمخاطب نبوده، بلکه تلاش مستمر او برای ارائه اجراهایی متفاوت و توجه به جنبه‌های نمایشی کنسرت نیز بوده است. هنرمندی با چنین سابقه‌ای می‌تواند مسیر کم‌ریسک‌تری را انتخاب کند و با تکیه بر آثار محبوب و جایگاه تثبیت‌شده خود به فعالیت ادامه دهد؛ اما تلاش برای تجربه مسیرهای تازه، پذیرش ریسک و صرف هزینه برای خلق ایده‌های متفاوت، ویژگی ارزشمندی است که شایسته توجه و احترام است. موسیقی ایران برای پیشرفت به هنرمندانی نیاز دارد که حتی پس از سال‌ها موفقیت، همچنان به دنبال تجربه‌های تازه باشند. نگاه رسانه فنیک؛ حمایت از جسارت، احترام به نقد ما در رسانه فنیک معتقدیم نقد سازنده، یکی از مهم‌ترین عوامل پیشرفت صنعت موسیقی است؛ اما همان‌قدر که بیان کاستی‌ها اهمیت دارد، دیده شدن تلاش‌ها، خلاقیت‌ها و دستاوردهای هنرمندان نیز ضروری است. از نگاه ما، پرفورمنس «جهان من» تنها یک کنسرت نبود؛ بلکه تلاشی برای تغییر نگاه مخاطبان به اجرای زنده موسیقی و عبور از چارچوب‌های تکراری بود. در شرایطی که اجرای پروژه‌های بزرگ با محدودیت‌های متعدد، هزینه‌های سنگین و ریسک‌های قابل‌توجه همراه است، هنرمندانی که همچنان برای خلق تجربه‌های تازه قدم برمی‌دارند، شایسته حمایت و احترام هستند. ما در رسانه فنیک، ضمن احترام به نقدهای سازنده، جسارت، خلاقیت و تلاش فرزاد فرزین و تمامی عوامل پرفورمنس «جهان من» را تحسین می‌کنیم و به حضور چنین هنرمندانی در موسیقی ایران افتخار می‌کنیم. «جهان من» شاید بی‌نقص نبود، اما قدمی جسورانه در مسیر پیشرفت موسیقی ایران بود؛ قدمی که شایسته تحسین و تبریک است.** خسته نباشید و تبریک به فرزاد فرزین و تمامی عوامل اجرایی، هنری و فنی این پروژه.